Elektronska muzika je respektibilno prisutna u Srbiji, iako se podeljena mišljenja o njoj kreću u rasponu od obesmišljavanja do obožavanja. Pod ovim terminom kod nas se najčešće podrazumevaju tvrđe i mekše varijante plesnog DJ zvuka, bez preteranog zalaženja u neke suptilnije vode. U prvoj polovini devedesetih godina u Velikoj Britaniji je tako iskovan naziv "IDM", kao skraćenica za "Intelligent Dance Music". Napuhano elitistički (jel' valjda treba da naglasi da je sva ostala dens muzika za idiote), ovaj termin trebalo je da posluži kao zajednički imenitelj za avanturistički raspoložene muzičare i producente koji koristie digitalnu tehnologiju kao sredstvo za proširivanje umetničkog horizonta, svesno zanemarujući konvencionalne obrasce u traganju za novim muzičkim formama. I dok je na zapadu ovakva pregnantna elektronska produkcija oblikovala jednu novu vrstu alternativne kulture, prepuštajući rokerima milionske tiraže i pritom prisvajajući izvorni sentiment rokenrola, u Beogradu i okolini elektronika se i danas u najvećoj meri konzumira u vidu komercijalnih DJ zabava po klubovima, bez pravih autorskih zahvata.

Album Send and Receive misterioznog beogradskog sastava Erogenius, nedavno objavljenog u izdanju diskografske kuće Ammonite Records, predstavlja važan pomak u domaćoj produkciji, jer je zapravo reč o prvom kompletnom albumu elektronske muzike kod nas. Insistirajući na potpunoj anonimnosti i odbijajući bilo kakvo lično pojavljivanje u medijima, u skladu sa postmodernističkom tezom o "smrti autora", Erogenius zauzvrat nude ploču koja prevazilazi lokalizam karakterističan za domaću muzičku scenu.

Najveći deo materijala (u koprodukciji sa Atmanom Aktivom, čovekom koji je svojevremeno bio najzaslužniji što su Sunshine u jednom trenutku zazvučali kao ozbiljan bend) nastao je 1999. godine za vreme bombardovanja. Imajući u vidu inspirativne okolnosti u kojima je stvarana, Send and Receive je mračna i atmosferična ploča koja po kreativnosti i tretmanu ideja hrabro parira najboljim izdanjima vrhunskih svetskih autora kao što su Aphex Twin, Luke Vibert, Boards Of Canada, itd. Raskošna i inteligentno osmišljena produkcija u dijaboličnom prizvuku psihodeličnih aranžmana dobija svoj konačan oblik - orijentalne teme provlače se kroz paučinu eteričnih harmonija, dok talasi ambijentalnih glasovnih vinjeta, šumova i sanjivih gitara u iskrivljenom mozaiku skicoidnih semplova podupiru ritam kotrljajućih bubnjeva, zahtevajući od slušaoca neprekidnu pažnju.

Dakle, nije muzika za ples. Pre bi se moglo reći da zvuči kao meditiranje u vulkanu. Zapravo, zavisi šta vas nagoni na plesanje. Iznikao iz opskurnosti i anonime, kao projekat koji se tiho ušunjao na muzičku scenu, Erogenius je zauzeo nezavisnu poziciju svedočanstva o bljesku kreativnog naboja u jednom virtuelnom vremenu kao što je to bilo proleće 1999, ali i više od toga. Send and Receive bi se mogao posmatrati kao nukleus ovdašnjeg trećeg po redu "novog talasa", ovoga puta u elektronskom sazvučju, koji će otvoriti nedostajuće polje teritorije na kojoj se rađa nova urbana svest Beograda. Možda se nakon ovog albuma neće pojaviti nijedan sličan. Ali, nije ni isključeno da će se njegov uticaj osetiti u vremenu koje predstoji. Sa velikim pločama se najčešće tako dešavalo.

Vukša Veličković, Reporter, 06.08.2002.